GÜVƏNDİYİM, HÖRMƏT ETDİYİM, DOĞMA BİLDİYİM İNSAN

Leyla Məcidova – 50

İnsanın şəxsiyyəti haqqında yazmaq, əslində, onun gördüyü işləri sadalamaqdan daha çətindir. Çünki insanı diplomları, elmi adları, tutduğu vəzifələr və yazdığı kitablarla təqdim etmək mümkündür. Amma onu insan kimi anlatmaq üçün bunlar kifayət etmir. Bunun üçün münasibət lazımdır, zaman lazımdır, bir-birini tanımaq lazımdır. Və ən əsası, illər keçəndən sonra onun haqqında ilk düşündüklərinin dəyişmədiyini görmək lazımdır.
Leyla xanım haqqında yazmağa başlayanda mənim ağlıma ilk növbədə onun elmi fəaliyyəti, müəllimliyi və kitabları gəlmədi. İlk yadıma düşən ona qarşı dərin etibar hissi oldu.
Bu hissi izah etmək bir qədər çətindir. Çünki bizim tanışlığımızın başlanğıcında nə uzun söhbətlər, nə tez-tez görüşlər, nə də illərlə davam edən yaxın ünsiyyət var idi. Leyla xanımı əvvəlcə sosial şəbəkələrdən tanımışam. O vaxt heç bilmirdim ki, virtual aləmdə başlayan bu tanışlıq illər sonra səmimi münasibətə, qarşılıqlı hörmətə və güvənə çevriləcək.
Sonralar müxtəlif tədbirlərdə görüşdük, arada telefonla danışdıq. Tez-tez görüşən insanlar olmadıq. Amma buna baxmayaraq, münasibətimizdə bir doğmalıq yarandı. Bəzən insanın həyatında birinin tutduğu yeri görüşlərin sayı müəyyən etmir. Az görüşdüyün bir insan da sənə çoxdan tanıdığın, çoxdan güvəndiyin biri qədər doğma ola bilər.
Sosial şəbəkə tanışlığından başlayan ünsiyyətimiz zamanla mənim üçün dəyərli və səmimi bir qardaş-bacı münasibətinə çevrildi.
İnsanları tanımaq üçün bəzən uzun illər, çoxlu görüşlər lazım olur. Bəzən isə bir neçə söhbət kifayət edir. Amma ilk təəssüratın zamanın sınağından keçməsi tamam başqa məsələdir.
Leyla xanımla bağlı məndə ilk gündən yaranan təəssürat sonrakı illərdə dəyişmədi. Əksinə, onu tanıdıqca həmin təəssürat daha da möhkəmləndi. Səmimi, diqqətli, sözünün yerini və qiymətini bilən, münasibətlərə ciddi yanaşan bir insan gördüm.
Onun xarakterində mənim xüsusilə qiymətləndirdiyim cəhətlərdən biri insanlara biganə olmamasıdır.
Kimininsə uğurunu görür, sevincini bölüşür, yaxşılığını qeyd edir. Kiminsə haqqında xoş söz demək üçün mütləq xüsusi bir səbəb axtarmır. Ürəyindən gəlirsə, yazır, təbrik edir, sevincə şərik olur.
Mən də onun bu diqqətindən dəfələrlə pay almışam. Ona görə bilirəm ki, belə münasibət insana sadəcə xoş gəlməkdən daha artıq bir hiss yaşadır. Qarşındakı insanın sənin sevincini həqiqətən gördüyünü və ona ürəkdən şərik olduğunu hiss edirsən.
Məncə, insanın böyüklüyünü göstərən əsas xüsusiyyətlərdən biri başqasının uğuruna ürəkdən sevinə bilməsidir. Çünki hər kəs öz uğuruna sevinə bilər. Amma başqasının uğurunu özünə heç bir aidiyyəti olmadığı halda səmimi şəkildə qeyd etmək üçün insanın içində geniş bir ürək olmalıdır.
Leyla xanım da bunu bacarır.
Onu yalnız alim, müəllim, dosent və kitab müəllifi kimi təqdim etmək mənə bir qədər yarımçıq görünür. Çünki insanın əsl portreti vəzifə və titulların arxasında gizlənən xarakterində görünür.
Leyla xanımın həyatına kənardan baxanda böyük zəhmət görünür. Öz üzərində işləmək, elmə və müəllimliyə illərini vermək, araşdırmaq, yazmaq, öyrətmək… Bütün bunların arxasında böyük əmək dayanır. Amma mənim üçün daha maraqlı olan budur ki, bu qədər işin, məsuliyyətin və həyatın müxtəlif sınaqlarının içərisində o, insanlarla münasibətindəki səmimiyyəti qoruyub saxlaya bilib.
Onun başqa bir tərəfi də yaradıcılığıdır.
Müəllimlik və elmi fəaliyyətlə yanaşı, dərzilik, toxumaq və müxtəlif əl işləri ilə də məşğul olur. Əlləri ilə yaratdığı işlərə baxanda onun səbrini, zövqünü və incəliyini görmək mümkündür. Bəlkə də insanın xarakteri bəzən gördüyü işdən daha çox, həmin işə necə yanaşmasında görünür.
Leyla xanımın hazırladığı əl işlərinin çoxunu özündə saxlamaması, onları yaxınlarına və dostlarına hədiyyə etməsi də onun xarakterindəki gözəl xüsusiyyətlərdən biridir. O, öz zəhmətindən başqalarını da sevindirməyi bacarır.
Əlləri ilə hazırladığı bir işi kiməsə hədiyyə edəndə həmin insana yalnız bir əşya deyil, öz vaxtını, zəhmətini və diqqətini də bağışlamış olur.
Bu xüsusiyyət onun münasibətlərində də özünü göstərir. Bəzən bir yazı, bir təbrik, bir telefon zəngi, vaxtında deyilmiş xoş söz insan üçün hədiyyəyə çevrilir. Leyla xanımın insanlara münasibətində belə incə diqqətin çoxlu nümunələri var.
Onun haqqında danışarkən başqa bir tərəfini də qeyd etməmək olmaz.
Eşitdiyimə görə, Leyla xanım anasından miras qalan xalq təbabəti ənənəsini də yaşadır. Rəhmətlik anasından öyrəndiyi sınıqçılıq sənətini incəliklərinə qədər mənimsəyib və bu sahədə insanlara kömək edir. Mən bunu da onun xarakterinin bir davamı kimi görürəm. Çünki insan bildiyini yalnız özündə saxlamayıb başqasına fayda verməyə çalışanda, əslində, özü haqqında çox şey demiş olur.
Amma bütün bunların içərisində mənə ən çox hörmət doğuran məsələlərdən biri onun ana kimi keçdiyi yoldur.
İki qız övladının təhsilinə, tərbiyəsinə və gələcəyinə cavabdeh olmaq asan deyil. Bu, həm böyük məsuliyyət, həm də böyük səbr tələb edir.
İnsan haqqında ən doğru qiyməti bəzən onun sahib olduğu vəzifə yox, böyütdüyü övladlar verir.
Leyla xanımın həyatında asan olmayan illər də olub. Çətinliklərdən keçib, dözüb, çalışıb, ayaqda qalıb. Həyatın qarşısına çıxardığı sınaqlar onun xarakterini sərtləşdirmək əvəzinə, mənə elə gəlir ki, daha da möhkəmləndirib.
Bəzən insanlar çətinliklərdən sonra dəyişirlər. Bəzən isə çətinliklərdən keçərək özlərinin ən güclü tərəflərini üzə çıxarırlar.
Leyla xanım mənə ikinci tip insanları xatırladır.
Bu gün onun simasında həm prinsipial bir qadın, həm zəhmətkeş alim-müəllim, həm bacarıqlı sənətkar, həm fədakar ana, həm də münasibətlərə dəyər verən bir insan görürəm. Amma bütün bunların içərisində mənim üçün ən qiymətli xüsusiyyət onun etibar ediləcək bir insan olmasıdır.
Bəlkə də insan münasibətlərində bundan böyük dəyər yoxdur.
Bakıdan Lənkərana gedib-gələn, müxtəlif tədbirlərdə görüşən, arada telefonla danışan iki insanın münasibəti necə bu qədər doğmalaşa bilər? Bunu bəlkə də izah etmək çətindir. Amma hər şeyi izah etmək də lazım deyil.
Bəzən münasibətlərin yaranmasında insanın özündən başqa, həyatımıza gətirdiyi ortaq insanlar da müəyyən rol oynayır. Xatirə Xatun da bizim üçün belə bir ortaq, doğma insandır. Onun vasitəsilə bir-birimizdən xəbər tutmağımız, arada “Leyla xanım necədir?”, “Nə yenilik var?” deyə xəbər-ətər soruşmağımız da bu münasibətin özünəməxsus bir parçasına çevrilib.
Xatirə Xatunla olan bu müştərək dostluğumuz mənim üçün münasibətimizin gözəl tərəflərindən biridir. Çünki bəzi insanlar həyatımıza təkcə özləri ilə deyil, ətraflarında yaratdıqları xoş münasibətlərlə də daxil olurlar. Xatirənin sizinlə bağlı danışdığı xoş sözlər, sizin haqqınızda aldığım xəbərlər də məndə bu doğmalıq hissini daha da möhkəmləndirib.
Bəzi münasibətlərin dəyəri onların necə başladığında yox, zaman keçdikcə necə qorunduğundadır.
Bizim münasibətimiz də belə yaranıb.
Virtual aləmdə başlayan bir tanışlıq illər sonra real həyatda səmimiyyətə, hörmətə və güvənə çevrilib. Tez-tez görüşməsək də, bir-birimizin həyatında müəyyən bir yer tutmuşuq.
Məncə, münasibətin həqiqi ölçüsü də budur: insan sizin həyatınızda nə qədər tez-tez görünür yox, göründüyü zaman sizdə hansı hissi yaradır.
Leyla xanım məndə doğmalıq və etibar hissi yaradan insanlardandır.
Ona görə bu gün onun 50 illik yubileyi münasibətilə yazarkən qarşıma sadəcə tarixçi, müəllim, dosent və kitab müəllifinin portreti çıxmır.
Qarşımda həyatın müxtəlif sahələrində özünü təsdiqləmiş, zəhməti ilə yol gəlmiş, çətinliklərdən keçmiş, bir ana kimi böyük məsuliyyət daşımış, öz bacarığı və yaradıcılığı ilə fərqlənmiş, amma bütün bunlardan daha qiymətli olan yaxşı insan olmaq xüsusiyyətini qoruyub saxlamış bir qadın dayanır.
Əziz Leyla xanım!
Sizi 50 illik yubileyiniz münasibətilə ürəkdən təbrik edirəm.
Arzu edirəm ki, bundan sonrakı illəriniz həyatın sizə yaşatdığı bütün ağrı-acıları unutduracaq qədər gözəl olsun. Övladlarınızın xoşbəxtliyini, əməyinizin bəhrəsini, yazdıqlarınızın və gördüyünüz işlərin dəyərini görmək sizə uzun illər nəsib olsun.
Yeni çap olunan kitabınız münasibətilə də sizi ayrıca təbrik edirəm. Qoy bu kitab yaradıcılığınızın sonuncusu deyil, qarşıdakı çoxsaylı uğurlarınızın yalnız biri olsun. Qarşıda sizi yeni kitablar, yeni araşdırmalar, yeni uğurlar və gördüyünüz işlərdən zövq alacağınız uzun illər gözləsin.
50 yaşınız mübarək olsun!
Həmişə sağlam, üzü gülər, ürəyi rahat olun. Həyatınızda sizi sevindirən, sizin sevincinizə ürəkdən sevinən insanların sayı daha da artsın. Ətrafınızda həmişə səmimi münasibətlər, xoş sözlər və doğma insanlar olsun.
Və bir də…
Yaxşı ki, sosial şəbəkədə başlayan o tanışlıq illər sonra belə bir doğmalığa çevrildi.
Yaxşı ki, sizi tanıdım.
Yaxşı ki, həyatımda sizin kimi güvəndiyim, hörmət etdiyim və doğma bildiyim bir insan var.
50 yaşınız mübarək, əziz Leyla xanım!
Ömrünüzün bundan sonrakı səhifələri əvvəlkilərdən daha işıqlı, daha rahat və daha xoşbəxt olsun.