Mən getdim əlçatmaz qal, arzularım – Əkbər Qənbəri ( Təbriz )

Mən getdim əlçatmaz qal, arzularım – Əkbər Qənbəri ( Təbriz )

ARZULARIM

Mürgülü – mürgülü silkədi məni
Oyatdı yuxudan, kal arzularım
Gah çəkdi gecəyə,gah da gündüzə
Oldu saqqalımtək çal arzularım

Gah endi dərəyə, gah çıxdı dağa
Gahdan güllər kimi sarıldı bağa
Gahdan hop tutaraq büküldü ağa
Qaldı dodağımda lal arzularım

Dərin röyalarda tumdurdu məni
Umulmaz yerlərdən umdurdu məni
Xəyaldan – xəyala cumdurdu məni
Saldı ürəyimə xal, arzularım

Genişkən getdikcə qovuşdu ömrüm
Darısqal çağlara yovuşdu ömrüm
Ah ilə, vay ara, sovuşdu ömrüm
Döndü ağılara, bal arzularım

Bilmirəm kim oldu sonunda yiyən
Mənə yaraşmadı, özgələr giyən
Nə sən diyən oldu, nədə mən diyən
Az fikir xəyala, sal arzularım

Daim el qəmini, yiyər Qənbəri
Gec – tez ağkürkünü, giyər Qənbəri
Bir gün eşidərsiz, diyər Qənbəri
Mən getdim əlçatmaz qal, arzularım.

DAĞLAR

Yenə könlüm həvəslənir
Gələm sizdə qalam dağlar
Şövkətinə baş endirib
Edəm ərzi – Salam dağlar

Baharın yaşıl çağında
Tonqal quram ocağında
Telli sazı qucağında
Kökləyibən çalam dağlar

Sovuşmaya, bax heçə gün
Şənlik ola, xoş keçə gün
Yaylağında bir neçə gün
Sizə qonaq olam dağlar

Səhər tezdən, vaxlı duram
Mey busatlı şənlik quram
Hey hey deyib, qıyha vuram
Hər yana hay Salam dağlar

Sizdə edəm şirin yaşam
Təbiətə nağmə qoşam
Qənbər ilə qoşalasam
Dərdi – qəmin alam dağlar

GƏTİRMƏLİYƏM

Sizə gələndə, güləşüz damaq gətirməliyəm
Dərib gülüm sənə gül, bir qucaq gətirməliyəm

Düşübdü könlümə könlün, Vüsalə yetmək üçün
Edib könülləri geç – tez, adaq gətirməliyəm

Sizə gələndə, nə varsa içimdə duyğularım
Özümlə ay işığında, oyaq gətirməliyəm

Qalaq – qalaq qalanıb, el qəmi bu köksümdə
Calaq vuraq qəmə, dəmlən calaq gətirməliyəm

Bu gün nə Urmu, nə Zəncan, nə Ərdəbil, Təbriz
O sürgün tellərimizdən soraq gətirməliyəm

Qurulsun ellərə şənlik, toy olsun el – obada
Vuraq çanaq – çanağa mey, çanaq gətirməliyəm

Qış, heç bu yayda da qızmır mənim canım sənsiz
İsinməyə sən ilən, od – ocaq gətirməliyəm

Nə varsa kənd həyatında bütün silib – süpürüb
Şəfalı şəhrimizə, mən qonaq gətirməliyəm

Və birdə kənd həyatından, utancaq üz götürüb
Tikəm o gözlərinə, göz yamaq gətirməliyəm

Gələmməsəm də inan, Qənbəri yolun gözlər,
Önündə kəsməyə Qurban, bıçaq gətirməliyəm

ƏKBƏR QƏNBƏRİ

Share: