Əkbər Qoşalı Poeziyasına Ədəbi-Bədii Baxış

Əkbər Qoşalı Poeziyasına Ədəbi-Bədii Baxış

Tanrı, məni bağışla

Tanrı, məni bağışla.
Niyə – özün bilirsən,
Nəyə – özün bilirsən.

Məni bağışla, Tanrı.
Necə – özün bilirsən,
Uca özün bilirsən.

Tanrı, bağışla məni.
Harda – özün bilirsən;
Darda – mən də bilirəm,
Varda – özün bilirsən.

Sən bəndə ha deyilsən,
Sən hardasa deyilsən.
Şahdamardan yaxınım,
Məni bağışla, Tanrım!

Əkbər Qoşalı Şeirinin Bədii Təhlili:

Əkbər Qoşalının bu şeiri insanın Tanrı qarşısındakı səmimi etirafı, sığınması və dərin fəlsəfi düşüncələrinin yığcam şəkildə ifadəsidir.
Şeirin mərkəzində günahların etirafı və ilahi bağışlanma diləyi dayanır.
Müəllif niyə, nəyə və necə bağışlanacağını Tanrının ixtiyarına buraxır. Bu, insanın öz acizliyini və ilahi elmin sonsuzluğunu qəbul etməsidir.
“Tanrı, məni bağışla” misrasının təkrarı, yəni rədif effekti şeirə güclü bir dua ritmi və emosionallıq qatır.
“Darda – mən də bilirəm, Varda – özün bilirsən” misraları insanın yalnız çətinliyə düşəndə, darda hər şeyi dərk etməsi gerçəkliyini vurğulayır.
“Şahdamardan yaxınım” və “Sən hardasa deyilsən” ifadələri birbaşa Qurani-Kərimə və sufi fəlsəfəsinə söykənir. Tanrının məkandan uzaq olduğunu, insanın daxilində və ruhunda yaşadığını göstərir.
Şair mürəkkəb fəlsəfi tezisləri çox sadə, aydın və xalq dilinə yaxın bir formada təqdim edib. Şeir insan ruhunun Tanrı ilə birbaşa, vasitəsiz dialoqudur.

Sevil Azadqızı
04.06.2026

Share: