XX əsrin sonlarında Azərbaycan xalqı tarixinin ən ağır, ən ağrılı sınaqlarından biri ilə üz-üzə qaldı. Ermənistanın Azərbaycana qarşı başladığı hərbi təcavüz təkcə torpaqlarımızın işğalı ilə nəticələnmədi, eyni zamanda minlərlə insanın taleyini dəyişdi, saysız-hesabsız ailələrə dərd və kədər gətirdi. Qarabağın dağlarında, Laçının sərt qayalarında, Kəlbəcərin uca zirvələrində, Ağdamın və Füzulinin düzənliklərində qanlı döyüşlər gedirdi. Erməni silahlı dəstələri və onların havadarları Azərbaycan torpaqlarını işğal etmək üçün hücumlarını getdikcə genişləndirirdi. Kəndlər yandırılır, evlər dağıdılır, günahsız insanlar doğma torpaqlarından didərgin salınırdı.
Bu hadisələr xalqın qəlbində böyük ağrı və qəzəb yaradırdı. Lakin bütün bu çətinliklər Azərbaycan xalqının iradəsini qıra bilmədi. Həmin illər Azərbaycan xalqının yaddaşına həm faciə, həm də qəhrəmanlıq salnaməsi kimi həkk olundu. Vətənin dar günündə ölkənin hər yerindən gənclər ayağa qalxdı. Onlar bir an belə tərəddüd etmədən doğma torpaqları qorumaq üçün cəbhəyə yollandılar. Bu gənclərin çoxunun qarşısında uzun həyat yolu, qurmaq istədikləri arzular və planlar vardı. Lakin Vətən sevgisi onların hər bir arzudan daha uca idi. Belə igid gənclərdən biri də Nazim Cəfərov idi.
1974-cü il martın 11-də Yardımlı rayonunun Avaş kəndində dünyaya göz açan Nazim uşaqlıq illərindən öz fərqli xüsusiyyətləri ilə seçilirdi. Avaş kənd tam orta məktəbində oxuduğu dövrdə çalışqanlığı, məsuliyyət hissi və fəallığı ilə müəllimlərinin rəğbətini qazanmışdı. O, dərslərində həmişə yüksək nəticələr göstərir, məktəbin ictimai həyatında fəal iştirak edirdi. Məktəbdə keçirilən tədbirlərdə, bayram proqramlarında və müxtəlif tədbirlərdə onun fəallığı hamının diqqətini çəkirdi. Sinif yoldaşları və müəllimləri onu məsuliyyətli, sözünün sahibi olan, tapşırılan işi sonadək yerinə yetirməyi bacaran bir gənc kimi tanıyırdılar.
Nazimə tapşırılan hər bir vəzifə onun üçün böyük bir etimad idi. O, bu etimadı doğrultmaq üçün bütün gücünü sərf edirdi. Məhz buna görə də məktəb rəhbərliyi tərəfindən dəfələrlə fəxri fərmanlarla təltif olunmuşdu. Onun davranışı, çalışqanlığı və fəallığı bir çox şagirdlər üçün nümunə idi.
Nazimin incəsənətə və musiqiyə olan marağı isə onun xarakterinin başqa bir tərəfini göstərirdi. Hələ məktəb illərində o, musiqiyə böyük həvəs göstərir, müxtəlif tədbirlərdə iştirak edirdi. Müəllimləri onun bu marağını görür və gələcəkdə incəsənət sahəsində uğur qazana biləcəyini düşünürdülər. O, həyat dolu, arzularla yaşayan bir gənc idi. Qarşıda isə onu uzun bir ömür və qurmaq istədiyi gələcək gözləyirdi.
Lakin həmin illərdə Azərbaycanın taleyində baş verən hadisələr minlərlə gəncin həyatını dəyişdirdi. 90-cı illərin əvvəllərində Qarabağda başlayan müharibə getdikcə daha da şiddətlənirdi. Ermənistanın Azərbaycana qarşı apardığı işğalçı siyasət nəticəsində torpaqlarımızda qanlı döyüşlər gedirdi. Hər gün cəbhədən gələn xəbərlər insanları sarsıdırdı. Kəndlərin işğal olunması, dinc insanların qətlə yetirilməsi, torpaqlarımızın viran qoyulması hər bir azərbaycanlının qəlbini ağrıdırdı. Nazim də bu hadisələrə biganə qala bilmədi.
18 yaşı tamam olan Nazim 1992-ci ilin iyun ayında Yardımlı rayon hərbi komissarlığından hərbi xidmətə çağırıldı. O, böyük qürur hissi ilə hərbi xidmətə yola düşdü. Onun üçün Vətənə xidmət etmək müqəddəs bir borc idi. O bilirdi ki, ölkə çətin günlər yaşayır və hər bir gəncin Vətən qarşısında məsuliyyəti var.
Nazim xidmətə Neftçala rayonunun Banka qəsəbəsində yerləşən hərbi hissədə başladı. Burada o, digər gənc əsgərlərlə birlikdə hərbi təlim keçdi, silahdan istifadə etməyi və döyüş hazırlığını öyrəndi. Qısa müddət ərzində o, intizamı və məsuliyyətli davranışı ilə komandanlığın diqqətini cəlb etdi.
Lakin cəbhədən gələn xəbərlər onu narahat edirdi. Ermənilərin Azərbaycan torpaqlarında törətdiyi vəhşiliklər gənc əsgərlərin qəlbində böyük qəzəb yaradırdı. Günahsız insanların öldürülməsi, kəndlərin yandırılması, torpaqlarımızın işğal olunması Nazimin də qəlbində Vətən sevgisini daha da gücləndirirdi. O, bu hadisələrə dözə bilmədi və könüllü olaraq Qarabağ cəbhəsinə yollanmaq qərarı verdi.
Nazim Laçın uğrunda gedən döyüşlərə qoşuldu. Həmin döyüşlər müharibənin ən ağır və gərgin mərhələlərindən biri idi. Laçın dağlarının sərt iqlimi, çətin relyefi və düşmənin güclü hücumları döyüşləri daha da ağırlaşdırırdı. Buna baxmayaraq Azərbaycan əsgərləri böyük şücaət və igidlik göstərirdilər. Onlar bilirdilər ki, geri çəkilmək torpağın itirilməsi deməkdir.
Nazim də silahdaşları ilə birlikdə mərdliklə vuruşurdu. Onun üçün Vətən hər şeydən üstün idi. O, torpağın hər qarışını qorumaq üçün canından belə keçməyə hazır idi.
1993-cü il yanvarın 7-də Laçın istiqamətində gedən ağır döyüşlərin birində Nazim Cəfərov düşmən gülləsinə tuş gəldi. Gərgin döyüş zamanı o, dizindən və ürək nahiyəsindən ağır yaralandı. Qarabağın uca dağları, Laçının sərt qayaları gənc bir igidin son nəfəsinə şahid oldu. Nazim Cəfərov Vətən uğrunda şəhidlik zirvəsinə ucaldı.
Onun arzuları, planları və yarımçıq qalan xəyalları Qarabağ dağlarında qaldı. Lakin şəhidlərin arzuları heç vaxt itib getmir. Onların qəhrəmanlığı xalqın yaddaşında yaşayır və gələcək nəsillərə örnək olur.
Nazim kimi minlərlə Azərbaycan gənci Qarabağ uğrunda canını fəda etdi. Onlar öz həyatlarını qurban verərək sübut etdilər ki, Vətən torpağı müqəddəsdir və onu qorumaq hər bir vətəndaşın borcudur.
Bu gün Azərbaycan torpaqlarında dalğalanan üçrəngli bayraq həmin qəhrəmanların qanı bahasına ucalır. Qarabağın azad edilmiş torpaqlarında əsən küləklər sanki şəhidlərin ruhunu daşıyır. Onların adları xalqımızın yaddaşında əbədi yaşayır.
Nazim Cəfərov da belə qəhrəman oğullardan biridir. Onun həyatı qısa olsa da, şərəfli və mənalı oldu. O, Vətən uğrunda canından keçərək əbədiyaşarlıq qazandı. Onun adı igidlik, vətənpərvərlik və fədakarlıq nümunəsi kimi yaddaşlarda yaşayacaq.
Şəhidlər heç vaxt unudulmur. Onlar xalqın yaddaşında, torpağın ruhunda və azadlığın nəfəsində əbədi yaşayırlar. Nazim Cəfərov da Azərbaycan xalqının qürurla xatırladığı qəhrəman oğullardan biri kimi daim hörmətlə yad ediləcək.
S.Bilnəli
