Səndən qayıdanda da sənə gəlirəm

İlham QƏHRƏMAN

 

TƏBƏSSÜM

Şəkil göndərdin –

dodaqlarında bir topa təbəssüm

bir topa çiçək kimi…

Ovqatım təzələndi,

yoxa çıxdı incikliyim, umu-küsüm.

 

Dodaqlarında bir topa təbəssüm –

bir topa çiçək əvəzi,

Stola qoyulmaz, meydan istəməz,

Hər yerdə yanımdadı –

su istəməz, güldan istəməz.

 

Dodaqlarında bir topa təbəssüm –

bir topa çiçək kimi,

Ətri sardı dörd yanımı…

Təbəssüm küsü saxlamaz!

Şəhərin heç bir gül satanı

belə buket bağlamaz.

03.08.2018

HƏSRƏT

Sən elə getdiyin yerdə qal, xallım,

Ləngi o yerlərdə ləngiyə bilsən…

Boy versin arada həsrət yaşasın, –

Oxusun yollarda nəğməmiz olsun.

Aramız gen qalsın yadlar sayağı,

Həsrət yaxın olsun, doğmamız olsun.

 

Sənin əsərindi bu həsrət belə,

Səndən nə gəlirsə, əzizdi mənə.

Nə olsun dili yox danışa bilmir

Ona qəsdimizi qanar deyirəm, –

Qayıdıb gələrsən görüşsək, xallım,

Vüsaldan bu həsrət sınar deyirəm.

 

Sən elə getdiyin yerdə qal, xallım,

Sevək, əzizləyək həsrət bəsləyək,

Pis üz göstərməyək – ürəyi gen ol,

Ona üzümüzü turşutmayaq biz.

Həsrətin mayası sevgidi, xallım,

Mayadan ayırıb üşütməyək biz.

 

Sən elə getdiyin yerdə qal, xallım,

Ləngi o yerlərdə ləngiyə bilsən,

Boy versin arada həsrət yaşasın.

Onun da yaşamaq haqqı olmalı,

Özünü həsrətə öyrət yaşasın.

12.08.2018

 

BİR QADIN OLA

Birqadın ola, –
Sevib sonra dalaşasan,

Küsdürəsən, küsəsən…
Barışanda hönkürüb ağlayacaq qədər
səni sevdiyinin şahidi olasan.

Həm özünü qınaysan,

Həm də bığ altından güləsən,

Belə bir qadın ola
Özünü xöşbəxt biləsən…
       15.08.2018

 

QARIŞQA QISQANCLIĞI

 

Sənə zəng gəldi…

Nə bilim hansı qohumdan,

hansı kəmfürsətdən

görüş yarımçıq bitdi,

Çaya da vaxt olmadı…

Süfrə alt altdan qaldı, üst üstdən.

Ayrılanda bağının əncirindən

pay qoydun – üstü qarışqalı.

Mən də yarımçıq görüşün acığına

yolboyu qarışqasıyla yedim payını.

Qarışqalardan biri fürsət tapıb

dilimi dişlədi – verdi “vay”ımı.

Qarışqa ya sənin qisasını alırdı,

ya əncirinizin.

Əncir olmasaydı deyərdim qarışqa acdı,

Qohumlarının adı çıxıb,

Qarışqaların qohumlardan qısqancdı.

20.08.2018

 

SOLMAZ MÜƏLLİM

Solmaz müəllim,

dikdaban ayaqqabıda,

qıssa saçlarda

Laçının baş küçəsiylə

şax qədəmlə yeriyən

gənc tarix müəllimi yadındamı?!

Bəs sinifdə körpə cücələr kimi

civildəşən o uşaqlar necə?!

Sən içəri girən kimi səs xırp kəsərdi…

Yadındadımı küçə yenişə,

küçə yoxuşa cökə ağaclarıyla

əl tutan, salamlaşan uşaqlar?!

Solmaz müəllim, küçənin o tayında

Bir uşaq səni görəndə

tez başından papağını çıxardardı,

Amma, sən onu görməzdin.

And olsun o uşağa papağı

başdan çıxardan hissin adına

O uşaq paxla çubuğa dolaşan kimi

hələ də dolaşıb qalıb Laçında.

 

Solmaz müəllim, bax Laçının

küçələrinin yadından o şax yeriş,

o şux baxış çıxmayıb hələ…

O şax yerişin, gözəl baxışın

hələ dadı damağındadı Laçının.

İnan mənə, Solmaz müəllim.

Hələ də 8 illik məktəbdə

O uşaqlar o sinifdə cücə kimi

civildəşirlər.

Hələ də cökə ağacları

o uşaqların salamını gözləyirlər.

Solmaz müəllim,

bu nədi başımıza gəldi,

kim səhv etdi, kim karıxdı?!

Solmaz müəllim, Solmaz müəllim,

bu necə tarixdi?!

         24.08.2018

 

İT ULARTISI

-Həyətdə it saxlayırsız? –

Qonşum soruşur.

-Yox, necə bəyəm? –

Mən soruşuram.

-Gecə siz tərəfdən ulartı gəlir, –

Qonşum deyir.

 

Laçının həsrəti itə dönübdü…

Nə əlac eyləyim keçə bu həsrət?!

Bu dərd ulamasa, bağrı çatlayar,

İt olub ulayır gecə bu həsrət.

             28.08.2018

 

SƏNƏ GƏLƏN YOL

Sən hələ də füsünkarsan,
Salxım yasəmən çiçəyi kimi…
Mən hələ sənə gələn yoldayam…
Sənsən aşiqin könül məstliyi.
Sənsən aşiqin vəfa sərtliyi.

Mən hələ sənə gələn yoldayam…
Harda görmüsən belə itaət?!
Döyüşsüz təslim olmuş şəhərəm,
Minnət kimi çıxmasın e, canım, –
Birini ye, beşini itə at!

Yuxudan ayılan kimi
Düşürəm yolun ağına, –
çıxıram sənə gələn yola.
Yerinə kim olsa, maya qoyar
məni kimi üzüyola qula.

Səndən ayrılıb gedirəm,
amma baxıram yenə
sənə gələn yolu gedirəm.
Səndən qayıdanda da sənə gəlirəm.

Sən hələ də füsünkarsan,
Sənə gələn yola aşiq düşər.
İstər gecə olsun, istər gündüz,
Sənə gələn yola işıq düşər.
02.09.2018

 

NABRANDA ŞEİR AXŞAMLARI

                                  Qəndab Bəşirqızına

 1

Qarğaşadan çatdırmadım, –

Yaya dedim, payız gəldim.

Mən elə Tək oğlu Təkəm,

Nabrana da yalqız gəldim.

 

Yaya dedim, payız gəldim,

Yalanım çıxmasın, Qəndab!

Şair niyə bu gündədi?-

Şairsən “niyəsin” sən tap!

 

Bir gedəcək yerim yoxdu,

Getdiyim ünvan Nabrandı.

Sağ ol, xoş üznən deyirsən –

Buralar sənə qurbandı!

 

Sən bir az hay-haraylısan,

Xoş sədan ucadan gəlir.

Səsin adama yapışır,

Səsin Qızılcadan gəlir.

 

2

Axşamlar başına yığışdığımız

fındığa işıq çəkənin əlləri var olsun –

xatirələrə də düşür…

Hər adam şeir istəmir,

şeirli axşam fürsəti

əlimə arada-bərədə düşür…

 

O xatirələr hələ də mənə

əl yelləyir, gülümsəyir,

Xoşqədəm süfrəyə

qızılgüllü çay süzürdü,

mən ortalığa şeir.

 

Söz keçənlərdən düşəndə

gözümüz səyriyirdi…

O yanda dəniz ləpələnirdi

Bu yanda sən yaş qoz ləpələyirdin…

 

Laçını yad edəndə, –

səsimiz alınır, ümid öləziyirdi.

Birdən ağzımız şeirə əyilirdi –

çay buza dönürdü…

Xoşqədəm təzələyirdi.

 

Başımız nələr çəkmədi,

ömürdən nə qədər nəs il keçdi?!

Ağlımıza gəlməzdi heç –

Meşə də, çay da, dəniz də

şeirə qulaq kəsilmişdi.

 

Gözəl axşamlar keçirdik, –

baxmadıq soyuğuna, küləyinə.

Tanrı ömrə-günə yazsın, –

Sığala tamarzı yetim kimi

tamarzıyam elə günə.

      13.10.2018

 

AYDINLIQ

Gedirsən uzaqlara,
Heç nə olmamış kimi, –
gedirsən arxayınca.

Üzülmə ağlamıram –
gözlərim vərdiş edib
su səpirlər ardınca.
20.10.2018

VİOLENDƏ SƏN

 Violendə hicran çalır Pərviz Yahəqqi,

Bütün hicran nəğmələri səni səsləndirir

Amma, bu zalım səni bir ayrı çalır, –

Hicranın səsindən sən yaranırsan.

Mən indi sevginin musiqi fəslindəyəm,

Qış ilin sərt fəsli olan kimi

Musiqi fəsli ən kədərli çağıdı sevginin…

Violendə hicran dil açan kimi

gəlib durursan gözümün qarşısında

Yaxanın iki düyməsi açıq, saçı dağılmış,

Diz-dizə, göz-gözə, iki əllərim əlində…

Suallarına yalan uydurmalıyam,

Elə yalan ki, şirin olsun, könlünə yatsın, –

Asan deyil…

Bilirəm sən də Allaha yalvarırsan

yalan uyduranda çaşmayım…

Belə məqamda böyrümdən çıxasan –

Gözlərimi görsən inanmarsan,

Sahibsiz it gözündəki kədər muştuluq olar.

Violenin səsi su torpağa hopan kimi

Hopur canıma səninlə bir yerdə –

Sən hopan suda rəng kimisən.

Mən indi sevginin musiqi fəslindəyəm,

Heyf! Sən ona qulaq asmırsan.

29.11.2018

 SƏN GÖNDƏRƏN ŞƏRQİ

Sən göndərən şərqi bükdü dizimi,

Mən çətin dikələm qalxam bir daha.

Agah olmaq üçün belə yığvaldan

Gərək vaxt eliyəm çıxam Allaha.

 

Bu bəxt ilmə-ilmə necə toxundu,

Bu ömür-günü kim qavğardı belə?!

Niyə bu sevgiyə bir yol görünmür,

Niyə dörd yanımız divardı belə?!

 

Talenin işindən baş açmaq olmur,

Görmədim yetişə dada sevgisi.

Sevgini göndərir divar da çəkir,

Ya divarı qalsın, ya da sevgisi.

 

Səni gözləyərəm – gözüm yol çəkər,

Amma, mənə gələn qədəmin olmaz.

Gəmiylə doludu çaylar, dənizlər,

Bizi də götürən bir gəmi olmaz.

 

Bizi də götürsə, göyərtəsinə

Yolboyu həsrəti suya çəkərdik.

Sevginin şəklini gündüz günəşə,

Gecələr boylanan aya çəkərdik.

 

O gəmi uzağa götürə bizi,

Nakam sevgilərin yeri ağlaya…

Sən göndərən şərqi səslənə birdən

Bir gözümüz gülə, biri ağlaya.

 

Sən göndərən şərqi şeirə döndü,

Misranın, sətirin budu düzümü.

Sən göndərən şərqi su imiş, zalım,

Sən göndərən şərqi yudu üzümü.

 

ŞİRİN AĞLA MƏNİ

          Vaqif Səmədoğluna

 

Ölüm xəbərim sənə çatanda

gərdəkdəki gəlin kimi

heç kəsə görünməzsən,

hamıdan uzaq olacaqsan,

Qapının dalını vurub

ən yaxın sirdaşına,

doğma balana da açmayacaqsan…

Axı məni nə deyib,

kim deyib ağlayacaqsan?!

Qorxarsan qızarmış gözlərini,

səyriyən dodaqlarını görən olar…

İnanmazsan – əllərin bir cüt çəkic,

gözlərin bir cüt şırran olar.

Bir uzun xalat geyərsən –

gözünə dəyər ətək ağlarsan…

Söndürərsən telefonu da

hamıdan qaçıb tək ağlarsan…

Üzünü küncə tut, hıçqır için-için,

Eləcə sərin ağla məni.

Mən səni şirin sevirdim,

Səndə şirin ağla məni.

Adım dilinə gəlməz

İlan vuran ala çatıdan qorxan kimi

qorxarsan adımdan.

Qu sudan necə çıxır –

eləcə quru çıxarsan adımdan

Öz əlin öz yaxanda qalar…

bütün dərdlərin

bu dərdinə muştuluq olar.

 

İNDİ

Bu şirin sevdalar cana duzaqdı,-

Kor-peşman qayıdıb gəlirəm indi.

Göy niyə bu qədər Yerdən uzaqdı,

Barmaq dişləmişəm, bilirəm indi.

 

Göz gözdən göz olar – gözə nə baxıb?!

Gözə göz qoyanlar özünə baxıb.

İt-pişik umsunur üzümə baxıb,

Ey dil, ürəyimi bölürəm indi.

 

İlhama bir oda tikirdim dünən,

Bürcündən yıxılıb hönkürdüm dünən

Mən hansı dərdləri çəkirdim dünən,

Gör hansı dərdinən ölürəm indi.

 

ALLAH LAÇINDA TƏK QALDI

Yurdda nə qalmadı bizdən –

Arısıyla çiçək qaldı.

Biz Allahı qoyub gəldik,

Allah Laçında tək qaldı.

 

***

Yaxşı ki, sən varsan, bu darıxmaq var,
Darıxıram – gələn budur əlimdən.
Desəm inanmazsan –
sənsiz olanda
Səninçün darıxmaq tuturəlimdən.
 KİTAB ÜSTÜ GÖTÜRMƏK

                      Dostum Ramil Qədirov üçün

Bulaq üstü götürən var

el yolunun qırağında.

Mələklər adını yazar

dəftərinin varağında.

 

Xoş əməl sahibləri

ruhumuzu silkələr,

Kitab üstü götürmək

kimin ağlına gələr?!

 

Müşkül iş, çətin suala

Rəbbimiz cavab gətirər,

Bu iş könül qazancıdı,

Həmişə səvab gətirər.

 

Belə yerdə açılır

şairin qırışığı,

Bu kitaba yoldaşdı

ürəyinin işığı.

 

Yaxşılıqlar itən deyil,

Qarşına çıxar – and olsun.

Sən kitab üstü götürdün,

Ramil, işin avand olsun!

 

 

SƏN MƏNİ GÖZƏL UNUDARSAN

Səndən yaxşı tanıyanım yox,

Məni səndən yaxşı kimsə unutmaz…

Dinmədən, danışmadan,

sakitcə – lal unut, tellim,

Xatirələri dəyməyə qoyma

eləcə kal unut, tellim.

Məni bir ağac hesab eləsən,

Hər budağımda bir xatirəmi –

Bir budağımda o gizlin

görüş yerini unudarsan,

Bir budağımda əlimin sığalını,

Bir budağım da dodağımı,

öpüş yerini unudarsan.

 

Unut məndə nə gördünsə,

Sənə çəkdirdiyim acıları,

dilimdən çıxan zəhəri unut,

Zəng edib danışa bilmirdim

boğazıma tıxanan qəhər iunut.

 

Məni səndən gözəl heç kəs unutmaz

Axşamlar balaca eyvanında

tamaşasına durduğumuz

şəhəri, seyri unut,

səni mənə sevdirən sirri-xudanı,

sehri unut,

Heç nəyə rəhm eyləmə –

sənə yazdığm şeiri unut.

Hər görüşdə

yeddi illiyimizi geri salan qorxunu,

Fələyin amansız hərlənən

çarxını unut.

 

Pünhan gətirdiyim xrizantemi, –

sevdiyin gülünü unut,

Adımı “Dəli” qoymuşdun –

mən adlı dəlin iunut.

DİŞİNİN KİLİDİ, GÖZÜNÜN KİNİ

İslanmış yastığı tərs üzə qoydu,

İçində nəyi var yır-yığış etdi.

Əlinin dalını gözünə çəkdi,

Nə alqış söylədi, nə qarğış etdi,

Götürdü eşqini dəfn eləməyə.

 

Onun qarasına deyinmədi heç,

Hələ yerindədi soyuq təmkini?!

Yetər bu dünyanı alt-üst etməyə

Dişinin kilidi, gözünün kini…

Aparır eşqini dəfn eləməyə.

 

Ağlına gəlməzdi belə gün gələr,

Sitayiş edirdi ona büt kimi.

O necə sevibdi, kim anlayacaq,-

Ağzında balası gedən it kimi

Aparır eşqini dəfn eləməyə.

 

O qədər ağırdı zindan kimidi

Haraya gömülsə, sirr götürəcək…

Dünyada olanı-qalanı gedir

Yanında özünə yer götürəcək.

Aparır eşqini dəfn eləməyə.

 DOST, SƏNİ SEVDİYİN QADIN AĞLADIR

 Gözünün bulağı islaq görünür,

Dost, səni sevdiyin qadın ağladır.

Qarasevdalarvaryasaqgörünür,

Dost, sənisevdiyinqadınağladır.

 

Sinəniodlayıbkeçənahınvar,

Bəlkəunutmusanbirgünahınvar,

Əfvüçünmollavar, keşiş, kahinvar…

Dost, səni sevdiyin qadın ağladır?!

 

Payız hardan çıxır, qış hardan gəlir,

Ayaqharagedir, başhardangəlir,

Gözündənbirbeləyaşhardangəlir

Dost, sənisevdiyinqadınağladır.

 

Sən tapan dərdidi tapdı Kərəm eyy,

O Kərəm hardadı indi görən eyy?!

Boynuna almırsan – and içərəm eyy,

Dost, səni sevdiyin qadın ağladır.

 

Nə tale gözləyir geridə səni,

Beləki çəkirsən – əridər səni…

Kimin əlindədi kiridə səni?!

Dost, səni sevdiyin qadın ağladır.

 

mersin escort